باور نمی کنم

 

کسی رو که ادعای عاشقی می کنه ولی به راحتی به طرف مقابلش انگ می زنه و قضاوت می کنه و عیب می زاره روش، نمی فهمم

کسی که هیچی از طرف مقابلش نمی دونه، اما به راحتی قضاوتش می کنه و می گه انصاف نداره یا پشمون می شه یا اشتباه می کنه یا مغروره یا زود قضاوت می کنه یا .... یا .... یا ......

 

 

 

/ 6 نظر / 10 بازدید

اره قبول دارم.یه روز یکی از دوستام میگفت طرف من دائم به من مشکوک بود..خودش هرزگی میکرد به من نسبت میداد..اذیت میکرد.دنبال افکار هوسرانیش بود و وقتی من گفتم نمیخوام با همچین ادمی باشم اینکاراشو بدتر کرد تا اینکه یه مدت بعد کارای خودش روشد

م.م

به نظرم شرط دوست داشتن این هست که اگر فرد فکر میکنه طرف مخاطبش داره اشتباهی میکنه مصلحت و سلامت مخاطبش رو به خوشایندش ترجیح بده حتی اگر به قیمت ناخوشایندی و دوری ازش بشه. اما مطمئنن شرط دوست داشتن این نیست که با کارش سبب ضربه زدن و انگ زدن و نسبت ناروا دادن به مخاطب مورد ادعاش بشه. اینا که شرط دوست داشتنه , شرط عاشق بودن که بیشتر و سختتر از اینهاست. دوست داشتن و عاشق بودن اساسا با مغلوب کردن ارادی مخاطب چه احساسی چه با ظاهر و چه با علم و یا هر چیز دیگه تعارض داره. این چیزا رو عموما خانم ها بهتر و زودتر هم میدونن و هم حسش مکنن. البته گویا آقایونی که واقعا به این احساس دچار شدن و یا این که به جهت رعایت و دقت در اخلاق رقت احساس پیدا کردن هم به خوبی درکش میکنن. حالا شما که هم خانمید و هم اهل توجه به اخلاق و ادب انگار زودتر هم اینها رو متوجه میشید. قابل توجه اون آقایی که ادعا میکنه.

یه غریبه..

[پلک][پلک][پلک][پلک][پلک][پلک] اینی که میگین این کارهارو کرده الان همون دور و طرافه یا یه جای دیگه است..........[سوال]

یه غریبه

[پلک][سوال]

[ناراحت][سوال]